gepost door liesbet
Maxime, de plantslak. · 8.09.06
‘Schone orchidee hebt ge hier staan, zeg!’ riep ik met veel enthousiasme mijn kotbazin toe. Het was de start van vele en vele oppervlakkige fauna en flora gesprekjes als we elkaar toevallig kruisten in de gangen. Fine by me, ik praat wel af en toe graag eens over Amaryllissen en dergelijke.
Tot ze mij op een duistere dag een niet nader benoembaar plantje in de handschoen drukte. Het was zielig, slechts 5cm hoog, eentonig groen en maar slapkes moet ik toegeven. Aber ik nam het met veel plezier aan, en keek al uit naar het moment waarop ik haar een fantastische struik met paarse blommekes terug zou overhandigen.
Mijn droom werd helaas aan diggelen gerukt toen ik het dingske dag na dag zag wegkwijnen, omwille van de slechte zorgen die het in een vroeger leven had genoten. ‘I’m goin’ in!’ riep ik uit volle borst, waarop ik mijn witte ziekenhuishandschoentjes aantrok en ik naarstig op zoek ging naar een deftig plastieken potje en een half kilootje eigrond. Ik was waarlijk trots, want het ding ging er keihard tegenaan en het groeide dat de stukken eraf vlogen. Stiekem hoopte ik zelfs dat hij (voor de gelegenheid Maxime genoemd) ooit nog aardbeien of zo zou kunnen produceren.
Helaas gebeurde er niets in de maanden die volgden. De stengels swingden asymmetrischgewijs het potteke uit en omwille van de overdaad aan gewicht ter hoogte van de linkerkant, viel het meerdere keren per dag omver. Erg was dat niet, ik hou wel eens van pottekes oprapen, ware het niet dat het telkens een spoor van vernieling en slijmtoestanden achterliet. Want het produceerde slijm en geen aardbeien. Slijm dat niet eens rook naar aardbeien. Geen link met aardbeien what so ever.
Ten einde raad gaf ik het uiteindelijk aan mijn vader de bloemist, en na een week was het spoorloos verdwenen uit de serre. Ik gok dat het eigenlijk een slak was en dat Maxime de plantslak nu op weg is naar zonniger oorden. Geef hem een suikerbroodje en een schouderklopke als ge hem tegenkomt, will ya.
Maar niet te hard, als 't kan.
- Geef hem vooral geen zout-crackers!
- Gij verzorgt uw plantjes tenminste nog, bij mij is het spijtig genoeg anders verlopen…
In het begin van vorig academiejaar kocht ik ook een paar vetplantjes (zo’n dingen die je geen water hoeft te geven, alleen eens af en toe). Tegen het einde van het jaar was er al eentje kapot en doordat ik tijdens de vakantie niet op mijn kot ben geweest, is het tweede er nu ook aan :(
Ik schaam me diep en ik haal nooit meer bloemen of dergelijke in huis, ik wil ze niet vermoorden!
- Ah, een plantslak! Ik heb er ook nog tijden één gehad, maar toen ik op zondagochtend een eitje aan het eten was en het plantslakje zag dat ik er grote hoeveelheden zout op deed was het plant/beest snel weg!
- Oeie…— Pieter-Paul 17.09.06 #
- Idd oeie! Call gaia en gooi marcel in de prison (sorry marcel). Wat u betreft, het was een daad van dierlievendheid en je hebt uw plaatske in de hemel wel verdiend. Hetzelfde geldt voor uw plantje, aan hem/haar kennen we later (paar jaar na zijn/haar dood) wel de Nobelprijs voor zelfopoffering toe.
R.I.P.
hroetn,— De Snuiter 19.09.06 # - Hi!
Gezellige webstek hier!
Ge hebt er een vaste lezer bij!
;-)
Groetjes,
Aefke
- Tjonge…hoe kan er toch geleuterd worden!! Een veel te lange tekst over een slak…althans dat denk ik toch.
Ik heb net een meid geneukt.En geloof me…ze zal het NOOIT vergeten.
Volia..8 zinnen…en een leuker verhaal.
- Ik vond het eerste verhaal toch leuker ;)
- Ik denk dat ik hem gevonden heb, Lies. Hij zit in een blauw plastieken dozeke, onderaan in het groentenbakje van mijn frigo. Het is in elk geval ièts groen & wegkwijnends, sorta matches your description. Je mag hem bij ons komen ophalen.
- @Pieter: 8 Zinnen inderdaad, maar ‘t zijn wel korte hé. Maar ja, wat kan je verwachten van een ventje dat via zijn lul praat. Stop met afzeiken! Als u de dingen die u hier leest niet tof vindt ga dan op een ander lullen.
Ik hoop dat dat meisje het snel vergeet, met zo’n eikel de lankens delen… ‘t Zal kort geweest zijn, net als uw zinnen en een welbepaald deel van uw anatomie.
- Oeie…— Pieter-Paul 1.10.06 #
- Ja sorry, misschien heb ik een beetje te hard gereageerd. Maar ik kan er niet tegen dat mensen dat doen. Je kan net zo goed een frietkot binnenstappen en zeggen: ‘amai, dat stinkt hier, zeg. Bah, frieten!’
- :))))))))— cursief huigje 6.10.06 #
- Henk, ge kunt dan toch nog “vlees” bestellen? Of een opgevuld ei?
Maar ge hebt gelijk.
- Oh! Ik heb pas nog een slijmerige rups met veel binnenpretjes en al geplet. Euh, sorry, als euh, ja.
- @hankster
Probeer eens op wat op afstand dit gezever hier te lezen.
En in een goed frietkot stinkt het niet naar frieten.
De jonge deerne in kwestie valt mij nog steeds lastig voor repeated business.
PS: En leren typen zonder fouten, jongen. Het is lakens en geen lankens
- Mijn excuses voor de typefout, Pieter.
- Haha mannen onder elkaar. Testosteron op het net. Wel grappig eigenlijk.
@pieter: je breekt dit verhaal af, omdat het te lang is, en niet genoeg inhoud heeft… heb je dan eigenlijk al ooit een andere post op appelblauwzeegroen gelezen? De stijl is ongewijzigd. Kan me voorstellen dat je er niks aan vindt, maar kak dan tenminste op alles hier en niet op dit laatste stukje. Jammer dat je zelf geen blog hebt, ik wilde ook wat kritiek gaan spuien op het laatste postje. Te lang, te kort, wat maakt het eigenlijk uit. In internetland is het eigenlijk overal zo: geef opbouwende commentaar (lees: kritiek) of uit je lofbetuigingen. Staat het je echt niet aan, ga dan tegen een andere boom piessen.
groeten
Simon (leest grondig zijn spelling na, om toch hier en daar een typfout over het hoofd te zien)
- Ik heb een nieuwe url:
http://zinenbeeld.wordpress.com/
- Wie een spelfout vindt op mijn blog, ontvangt eerstdaags een teddybeer ter waarde van 9 euro. :cry:
Ei Lies-bet, laat nog eens van je horen. Ik mis je. Blog. :)
- wanneer komt er nog eens aan nieuw stukje?
Ik vind het altijd erg leuk om je stukjes te lezen!
- Ze is zwanger van een neger, heeft een parkietje waar ze nu voor moet zorgen, en heeft haar vingerkootjes gebroken tijdens het veter-strikken. Daarmee…
Naar ‘t schijnt…— Pieter-Paul 30.10.06 # - ah vandaar..
Ik had al zo’n vermoeden..
commenting closed for this article
