gepost door liesbet
Ruilhandel pakt nie meer. · 4.09.06
Naar Westkerke moesten we. Er was namelijk een familiefeest gepland met vlierdrankjes, paelilia, veel mensen die ik niet kende en een beetje koffie. De Routeplanner van de Lijn vertelde ons exact welke bus er nodig was om ginder te geraken, dus kon er technisch gezien niets foutlopen. Ik had mijn paraplu en mijn Buzzaaaypass bij de hand, mijn partner-in-crime zijn tweezonekaartje. Tsallgoood.
“Het zijn vier zones, m’neer, he zul tahhentih cent moe’n bielehhn,” zei de buschauffeur helaas in zijn beste Westvlaams. Helaas, omdat we zonet ons laatste geld hadden gespendeerd aan een viersterrenkruiswoordraadselboekje, die dingen zijn altijd handig moet je weten.
“Ok ok meneer ok! Kunnen we betalen met postzegels dan misschien!”
“Neen, want dan klopt mijn kasse niet.”
“Wilt ge mijn tettn keer zien dan?!!?699!” dacht ik vervolgens, maar zei ik niet. Instead keek ik een beetje bedroefd, waar ik enorm goed in ben, het moet gezegd, en vroeg ik of we dat niet achteraf konden terugstorten op zijn rekeningnummer. Waarop hij roloogde.
Overspannen en verontrust door hopeloosheid probeerden we in ons laatste seconden op een geniaal idee te komen, wat we ook effectief deden, en ik begon aan iedereen in de bus postzegels te verkopen. “Madam!” riep ik als een volleerde Jo met de Banjo, “voor slechts tahhentih cent krijgt u hier van mij wel liefst twéé unieke postzegels van ahtenveertih cent, dat is zestien cent winst madam!” Ze waren niet uniek, de postzegels, maar de overbodige adjectieven deden wat van hen verwacht werd, want achter het madamtje zat een ander madamtje die ons vol enthousiasme uit de nood wilde helpen. Of zestien cent winst wilde boeken, de gierige pin. Het eerste madamtje was immers niet geïnteresseerd, waarop ik als laatste stuiptrekking haar nog toeriep dat ‘postzegels altijd handig zijn, stomme trunte!’.
Allebei een grote glimlach tonend, gaven we de buschauffeur zijn en onze welverdiende tahhentih cent, waarop hij speelsgewijs naar zijn eigen oor zwaaide (ge weet wel) en zijn symbolische poort richting buszeteltjes opende.
Ze waren lekker, de vlierdrankjes.
- uw tett’n zien de die moar tahhentigh cetn wirt?
:p
- *spaart*
- Waarom kan ik niets tussen sterretjes zetten? :cry:
- Ik doe het voor je, liefje!
- Zo super slim!
- She’s back oh yeah!— Pieter-Paul 4.09.06 #
- Ik heb moeten zwaaien naar mijn oor eer ik wist wat ik deed.
En er bestaan geen postzegels van ahtenveertih cent, leugenaresse
- oevele kost ne postzehel eihenluk vandoahedendah? :s
- En je wist Jo met de Banjo niet meteen :(
- Prachtig idee, ik zou er niet opgekomen zijn, maar ik heb dan ook nooit postzegels op zak :)
- Hahahahha, zo grappig weer.
Ik zou het niet gedurfd hebben, ben weer zo’n braaf burgertje die weer uitgestapt zou zijn.
- jeuj liesbet is terug!! heb je gezien in de zone 09, bv-schap on the way.
- Westkerke begod. Ik heb daar nog een vakantiejob gedaan, wonende in Gent, stel u voor.
commenting closed for this article
