gepost door liesbet
How'you doin'? · 26.06.06
De bus kwam pas later dus had ik een kwartiertje tijd te doden. Pas op! Ik dood mijn tijd niet, ik probeer dat op een zo nuttige en interessante manier te spenderen. Maar als ik mij bevind op een doods plein met welgeteld vier doodse mensen in mijn vizier, blijkt dat zeer moeilijk te zijn.
Dus besliste ik om efkes te gaan wandelen.
Ik wandelde en ik wandelde en ik hoorde ene engelsklinkende ‘hey!’ achter mij, waarna ik mij met veel schwung omdraaide en ik een zwarte man mij zag aankijken. ‘Hi’ zei hij nogmaals terwijl hij zijn hand met een grote glimlach uitstak. Overwhelmed by enthousiasme greep ik datzelfde hand beet en gaf ik hem de Vlaams-vanzelfsprekende drie kussen. Overwhelmed by zelfvertrouwen liet hij mijn hand niet los en trok hij mij mee alsof hij wou zeggen ‘kom schone deerne, laten we een romantische wandeling in het park maken!’
‘No no, no no, I have to go and wait for my bus!’ riep ik hem overwhelmed by angst toe, waarna hij me vroeg of ik een vuurtje had.
‘I don’t have a fire, I’m sorry.’
‘Do you have a boyfriend?’
‘Yes I do, yes I do’ zei ik toen, en het is nog waar ook! Ik zag dat zijn mondhoeken een beetje last hadden van de allesomvattende zwaartekracht, dus besliste ik van het ijs ietwat te breken door een grapje te maken. Het was niet zo’n geweldig grapje, maar ik wist dat zijn gevoel voor humor zich op een niet zo hoog niveau bevond, je voelt dat soort dingen aan moet je weten. Mijn grapje dus.
‘Do yóu have a boyfriend?’
Ik glimlachte en wachtte geduldig af tot hij mijn club kwam joinen.
‘I don’t have a girlfriend, I am a man you must know’ repliceerde hij mij toen uiterst gevat.
Overwhelmed by ‘auma goooood’-s lachtte ik hem groenig toe, en wees ik naar een bus dat niet mijn bus was. ‘I have to go, bye now!’ zei ik, in de hoop dat hij hem om zou draaien, richting een ander snel meisje zou pendelen en niet zou opmerken dat ik de bus helemaal niet opstapte. Helaas voor ondergetekende bleef hij mij met een geile smile aankijken, waarschijnlijk zijn maagdelijk wit zakdoekje klaar in de aanslag, en ik werd genoodzaakt de bus die mijn bus niet was op te stappen.
De zwarte man zwaaide as de bus de verkeerde kant opging, en ik zwaaide groenig terug terwijl ik hoopte dat een hoertje hem een gratis beurt kwam geven. Want hij was wel vriendelijk enzo.
Of tenminste een korting van 10% ofzo.
- heu allez haha de verkeerde bus op…lol en hij heeft niet eens d ekans ghad je mee te vragen op reis en daarna ten huwelijk.
de kans van je leven gemist!
- Zwarte mannen aan buskotten die zo’n dingen doen en vragen zijn een constante in Gent jong
- hahaha das te grappig, kzie u daar echt al zitten op dienen bus. Da moet echt wel optie 1265 zijn in het boek “how to turn down a man without hurting his feelings”
- Hahááá!
Ik heb ook nog zo’n verhaal :)
Dat gaat m’n eerste post in tijden worden morgen * zet zonnebril op *
- Hehehe, ja, die zwarte jongens gaan wel recht op hun doel af. Maar ‘k moet eerlijk zeggen dat ik er nog nooit eentje heb afgewimpeld door op de verkeerde bus te stappen. Die truc moet ik onthouden. ;-)
- Had je nu gewoon rondgelopen met dat slot om uw nek, dan had je je al die moeite kunnen besparen.
Heb je betaald voor die bus, of was je “je abonnement vergeten”?
- Mijn lief kwam dat vroeger ook constant tegen in Zuidpark – nu wonen we daar niet meer. ‘I just wanna be your friend’, klonk het dan altijd. Maar als den dezen, de boyfriend, dan toevallig afkwam, gingen ze er als de weerlicht vandoor. Mijn friend wilden die mannen dus nooit niet zijn. Terwijl ik nochtans toch altijd opensta voor nieuwe vriendschappen. : /
- Het is de tol die je moet betalen, LB. :)
- Ik wacht nog steeds op dat verhaal van Jessie.
- riiiiight!
commenting closed for this article
