gepost door liesbet
De doldwaze avonturen van Georgette. · 29.04.06
“Ei pa! Wat is er hier gebeurd jone?” Ik wees naar een houten omhulsel op de plek waar zich voorheen een simpele ruit met witte ouderwetse gordijnen bevond. Het was de ruit van Georgette, het 83-jarige oudje dat de oorlog nog levendig heeft meegemaakt en zich genoodzaakt voelt dat voor iedereen die haar pad kruist uit de doeken te doen. Pépé had daar nog wijze verhalen over te vertellen, met spionnen en geheime briefjes in fietsbuizen en dergelijke, maar de verhalen van Georgette zijn eerder oninteressant en een tikkeltje jongerenfoob.
“Ja jong Lies, ge zoe keer moen weten!” In mijn hoofd zag ik ze al lurkend vanachter haar saai gordijn te hard op haar ruit leunen, waardoor het ding gewoonweg uit de muur werd gekatapulteerd. Ik glimlachte met mijn versie van het gebeuren, tot mijn pa het nodig achtte mij de regelrechte waarheid mede te delen. Bleek dat er rond drie uur deze nacht een auto recht in haar living was gereden, een BMW nota bene. Ze was in haar nachtkleedje gaan kijken om te zien waar dat gezoem ineens vandaan kwam, waarna ze mijn pa wakkerbelde en zei “zeg Bart ge moe kier noar bene’en komen, der stoat ier nen otto in maane livink”.
“Maan pied de stalleke es kapot” zei ze beteuterd toen ik deze middag de schade ging gaan opmeten. “Och Georgette,” repliceerde ik haar snugger, “diene mens gaat u schonekes alles terugbetalen, en tijdens de werken gaat ge gratis op hotel mogen gaan enal!” Ze zag dat niet zitten, want dan zou ze haar patatten niet meer zelf kunnen schellen. Ik zag aan haar gezicht dat er maar een ding was dat haar over deze moeilijke periode heen kon helpen. “Als ik mij niet vergis,” fluisterde ik haar toe, “houden ze in de meeste hotels om de twee dagen een kaartavond.” Haar oude oogjes flikkerden en ze glimlachte mij hoopvol toe. Ik glimlachte enthousiast terug waarna ik ‘m rap smeerde, vooraleer ze de verdwijning van haar ruit begon te vergelijken met de invasie van de Duitsers.
Die verdomde Duitsers toch.
- Zeker dat het geen Polen waren?
- gij zijt een magische madam gij!
- Was het een BMW uit die nieuwe garage?
- Die Duitsers, dat waren nogal toffe pees. Die gekke uniformpjes van hen, toch. Haha!
- Weet je wat er grappig zou zijn? Een weerman met een stijve!
- Hej gij schrijft leuke teksten. Aangenaam en soms echt grappig, geeft me een gevoel van nostalgie (en niet omdat het op ‘afvragingen’ week van de nostalgie is) door de manier van schrijven, ‘k weet niet juist hoe dàt komt.
- Hey Liesbet, wanneer krijgen we de doldwaze avonturen van maarten te lezen? :-)
commenting closed for this article
