gepost door liesbet
Jeansbroeken zijn smeerlapperij. · 15.04.06
‘Iedereen draagt tegenwoordig niets anders dan jeansbroeken,’ zei hij. We stonden aan de H&M paskoten en aangezien het nog een tijdje ging duren vooraleer ik het appelblauwzeegroene kleedje in mijn handen kon aanpassen, keek ik aandachtig rond om hem wrong te proven. ‘Dat is gigantisch niet waar, jong,’ zei ik hem nog, waarop hij zijn vinger naar mijn eigen broek richtte en ik opmerkte dat ook ik misschien een slachtoffer was geworden van die zogenaamde massahype. Mijzelf luid verdedigend door te tieren dat maar één van mijn vijf broeken uit jeans bestaat en het van mijn 14 was geleden dat ik nog zo één had gekocht, zag ik dat hij helaas gelijk had.
Op de vijf minuten dat ik vanaan mijn panoramisch hoekje aan de paskoten de winkelende mensen stond te checken, was er slechts één iemand die tegen de hype inging. Ze was eigenlijk rond de 60 en ze had een rok aan die ze hoogstwaarschijnlijk nog van haar moeder zaliger had gekregen, maar dat kon mij niet deren, want ik had onnoemelijk veel respect voor haar.
Ik gaf mijn paskotmaatje het appelblauwzeegroene kleedje en ik stapte vastberaden haar richting uit. ‘Madam!’ riep ik haar enthousiast toe, ‘madam ge hebt geen jeansbroek aan!!’ Ik stond met grote glimlach klaar om haar een hand en een pin met ‘vive la revolution!’ op te geven, toen ze mij van een ontgoochelende repliek diende. ‘Ik weet het mijn kind, maar ze zitten allemaal in de was en het minst versleten ding dat ik kon aantrekken was deze rok die ik nog van mijn moeder zaliger heb gekregen. Maar ik kom een nieuwe kopen want anders zie ik er maar belachelijk uit hei!’ Zo rap ik kon trok ik mijn hand terug, stopte ik ze in mijn jeansbroekzak en bekeek ik het oudje met een kwade en teleurgestelde blik. ‘Jamaar kind, als ge jeans zo hard niet ok vindt dan moet ge het zelf ook niet kopen, ga daarmee naar den oorlog zeg!’ Bijna had ik uit frustratie op haar gespukt, tot ik uit mijn dagdroom geschud werd door een engelssprekende paskotgast die vroeg hoeveel dingen ik in mijn hand had. ‘Geen jeans, that’s fow show!’ riep ik hem toe, waarop hij mij relatief aardig bekeek en mij mijn kotje aanwees.
Hij had ook jeans aan. :suspect:
- Ik draag geen jeans, alleen pône en stoffen broeken. Hipper kan haast niet?
- Idem, Integrale. Maar poane schrijf je met oa.
- leve de “paanderen” broeken!
of de die in parachutestof, lekker luchtig! of leve de zomerse linnen
broeken!
fukk het doordeweekse jeans hoe duur ze ook soms zijn!
- Ik draag al gans mijn leven jeans. Ik kan dus met een gerust gemoed jeans blijven dragen, aangezien ik de nieuwe (?) massahype allang voor was.
Maar ‘t is waar, jij hebt je natuurlijk weer gewoon laten beïnvloeden. Zie maar dat je nog wat oude rokken van uw moeder in uw garderobe hebt als je over een paar jaar het oude madammetje wordt in de fantasie van een nieuwe generatie bloggers.
- Ik heb enkel jeansbroeken in mijn kast hangen – die ik heb gekocht terwijl ik me er niet van bewust was van de massahype .Ik ben een weerloos slachtofer van mijn eigen onwetendheid ,aha !
- Waarom tier jij eigenlijk altijd? :/
commenting closed for this article
