gepost door liesbet
![]() |
|||||
![]() |
Opschepperij ahoi ahij! · 4.03.06Ze hebben vrienden, mijn ouders. Maar verder dan om de drie maand bij elkaar gaan eten gaat het niet bepaald. Hun probleem, denk ik dan zo, terwijl ik verder ouderloze feestjes bezoek met snelle bassisten en soms eens vijf euroots op de grond. “Marie en Lucas hebben allebei grote onderscheiding behaald.” “Thomas gaat volgend jaar op Erasmus naar Zweden.” “Ze vragen hen af waarom ge uw rijbewijs nog niet hebt, Liesbét!” Pruillipjes vertonen zich op mijn gelaat iedere keer mijn ouders terugkomen van een avondje uit met hun wijze wijze vrienden. “Ik zal ze eens leren!” tierde ik vastberaden hun richting uit, waarop ik het plan bedacht een viergangenmenu voor de beruchte rijkerds met hun slimme kinders te maken de volgende keer ze richting Lochristi schikten te komen. Vandaag was het O-day. (Vanzelfsprekend de O van ‘Omagood uw dochter is de max-ooow’.) Vele zere voeten, verbrande polsen en vingersnedes heb ik moeten ondergaan, maar ik ben tot het te bereiken doel gekomen. Terwijl ik vol futloosheid mijn afwas deed, hoorde mijn lodderig oor in de verte verscheidene zinnen met fijne woordencombinaties zoals daar zijn ‘beste soep in jaren’, ‘spinazie aangenaam bijvoegsel’ en ‘wijze rooie botten heeft ze aan’. “GOE! GOE! VERTEL HET AAN UW KINDERS!” tierde mijn linkerhersenhelft, waarop ik mijn laatste stuiptrekkingen bezigde om in het bijzijn van de zetel met zijn hemelse kussens neer te vallen. gepost door liesbet En ik wou nog rondgaan met mijn klakke, goddammit.
commenting closed for this article |
|
|||