Remmen zijn essentieel · 14.12.05

Vier dagen geleden fietste ik gezwind rond in de Dampoortstraat, toen mijn rem het begaf. Op zich is dat niet zo erg, ‘want je hebt nog altijd die andere rem Liesbet!’ Wel gasten, die had ik niet. Die had het de week ervoor al begeven, waarop ik uiteraard zelf dacht ‘je hebt nog altijd de andere Liesbet!’ Ja. Wat nu, zeg!

‘Dan maar zonder rem’, dacht ik.
Alert voor all kinds of hindernissen dat een stad zoals Gent kan bevatten, reed ik aan weerzinwekkende snelheid van 4 kilometer per uur Graslei op, Graslei af, Hoogstraat in, Hoogstraat uit. Als het verkeerslicht toevallig oranje uitsloeg, duwde ik al slepend met alle kracht van de wereld mijn linkervoet op de grond, aangezien de rechtervoet nog steeds suffert van zijn verstuiking. ‘Dit kan ik wel nog enkele weken volhouden ja’, moedigde ik mijzelf steeds toe. Tot ik op een bepaald moment de ribbeltjes aan de onderkant van mijn linkerschoen niet meer kon onderscheiden van elkaar, en ik merkte dat mijn zool een halve centimeter was geminderd qua dikte.
“Mank je nu nog altijd Liesbet?”
“Haha neen mijn linkerschoen is versleten!” Waarop ik mij vasthield aan een verkeersbord (dat helaas vast zat, stomme overheid), en ik het de persoon in kwestie toonde.
“Allei, hoe kan dat nu.”
”’t Is van ‘t squashen.”
“Ik wist niet dat gij squashte.”
“Dat doe ik wel LAAT MIJ GERUST.”

Er moest iets gebeuren.

Met pijn in het hart gaf ik mijn lieve fiets aan de fietsenmaker. “Draag er goed zorg voor!” riep ik hem toe. Dat werd niet erg in dank afgenomen. ‘Ei kind, ‘t es moar ne veelo ze’ hoorde ik hem denken. Maar hell, binnen drie uur ga ik weer kunnen remmen en Blandijnbergen af kunnen fietsen zonder eventueel gevaargewijs van mijn fiets te moeten springen. Juicht!

gepost door liesbet

En het voetgangersbrugje en zo. (l)

  1. degene die mijn fiets gestolen heeft en er de plateau mee naar beneden gereden is zal ook waarschijnlijk onder de tram gelegen hebben.
    enkel IK had de techniek zo verfijnd dat zelfs de stijlste Gentse helling zonder remmen kon worden genomen.

    (al heb ik het nooit in de Kanunnikstraat geprobeerd)
    caramel    14.12.05    #
  2. Ik had er zo ook eentje, maar gelukkig had ik beide voeten.
    Ik had ook de techniek, ik slalomde dan ook dagelijks door de shoppende mensen in de Langemunt.

    En (l) voor het verkeersbord-gedoe :-)
    Hooch    14.12.05    #

commenting closed for this article