gepost door liesbet
![]() |
|||||
![]() |
Het Onheil is niet noodzakelijk pastelpaars · 27.11.05Twee dagen lang heb ik uiterst voorzichtig gewandeld en uiterst voorzichtig gefietst, omdat ik met geen verstuikte of opgezwollen voeten mijn eerste dagen als twintigjarige wou doormaken. Elk geniepig en niet te vertrouwen stuk land of kassei bewandelde ik met perfecte precisie, als ik ware een landmeter of zo. Maar het onheil verschuilt zich in kleine hoekjes, mensen. En aan voordeurtrapjes, daar zitten veel kleine hoekjes. Ik wist dat, maar alles lag nog steeds zo mooi wit en romantisch en vredig te wezen, waardoor ik dat cruciale feit eventjes uit het oog verloren was. En de venijnige hoekjes sloegen hun slag. Op een geheel verontrustende manier vergat ik een trede waardoor ik met rugzak en alles de sneeuw in belandde. Het werd drie minuten geleden, vijf minuten, zes, en ik lag er nog. Pas na de tiende minuut raapte ik, mede door het feit dat het begon te regenen voor dood, mijn ballen bijeen en mankte ik richting tramhalte. “Scheelt er iets, juffrouw?” “Nee meneer, ik hou van al mankend rond te lopen, want dan vragen de mensen wat er scheelt en dan krijg ik aandacht en ik ben nu eenmaal een grote attentionwhore moet je weten.” Ik ben thuisgekomen, heb mijn voet omwikkeld met 3 sjaals en nu hoop ik dat alles tegen morgen terug aan elkaar is gegroeid. Klaarblijkelijk zal er waarschijnlijk wel niets effectief gebroken zijn, maar ik neem het zekere voor het onzekere en hou de 3 sjaals aan tot morgennamiddag. En jullie mogen ‘eiiii dat is vieeees’ roepen zoveel of ge wilt, jongens. gepost door liesbet Do ya? Do ya?
commenting closed for this article |
|
|||