gepost door liesbet
Meisjes kunnen geen banden oppompen, jong! · 23.11.05
Vol enthousiasme en met een zwaarbeladen trekrugzak bij de hand kwam ik aan in ‘t Zuid, waar mijn fiets zich prima behelpt in het weekend. Maar mijn enthousiasme verdween als koffie voor 487 bejaarden op een kaartnamiddag naarmate ik het vervoersmiddel van mijn dromen naderde. ‘Damn junkies’, dacht ik, want mijn fietsbanden beschikten van geen greintje lucht meer. Tevergeefs probeerde ik het ding te berijden, maar al helse geluiden producerend kwam ik slechts enkele meters vooruit.
Ik stak mijn vuisten de lucht in en ik tierde ‘naar de fietsenmaker!’ Mijn fiets viel echter omwille van het feit dat ik het nodig vond zijn stuur los te laten om mijn getierde zin meer emotionele waarde te geven. ‘Hij was toch al kapot’ dacht ik nu eenmaal. Maar blijkbaar kon het nog erger. Mijn achterste buitenband hing er nu bijna helemaal af en iedere keer ik eraan draaide werd een soort lint blootgesteld aan zijn wereld rondom, een lint waarvan ik dacht dat het alleen voorkwam aan auto-antennes rond de periode mei-juni.
En daar wandelde ik dan. Met een zwaarbeladen trekrugzak en een groene fiets over mijn schouder heen. Mensen kijken dan nogal eentje naar u, ze. ‘Gaa doe nui persies of allei’, lijken ze te denken. ‘Juffrouw, moet ik u helpen?’ hoorde ik iedere keer rechts van mij weerklinken. En telkens draaide ik mijn hoofd en zag ik enkel een verkeersbord, of een oude man die aardig stond te kijken naar mij, bij voorkeur met een Stepsmagazine in zijn handen. Stomme duiveltjes op schouders die het altijd maar erger maken dan dat het al is, zwijg mij ervan.
De dag erop ging ik naar de fietsenmaker (hij was voordien gesloten, de fucker) waar de fietsenmaker himself mij vertelde dat ik moet reserveren. ‘Een tafeltje voor twee graag!699!!’ dacht ik in mijzelf. Ik zei het niet luidop. Hij zou mijn fiets zeker nog meer naar de kloten hebben geholpen otherwise. Bleek dat ik hem maar de week erop binnen zou kunnen doen. ‘OK!’ zei ik, en gedurende de week die volgde ben ik als het ware geëvolueerd van godver waar is dat vijske nu naartoe -Liesbet naar ik pomp een band op in een halve minuut! -Liesbet. Hail to me.
Één halve minuut, jawel.
- in een halve minuut jawaade met zo’n luchtdrukspuitbus zekers?
anders heb je opeens echt wel wat biceps bijgekweekt ;-)
- Het is “Gij du nei pessies of allè”, en ge gebruikt het verkeerd! Maar wel bijzonder fijn om ergens authentiek Mols te lezen.
En Liesbet hééft al biceps van ik zal u keer hebben. Jong, daartegen armworstelen is gewoonweg gênant..
- Je mag als hogeschoolstudent gratis gebruik maken van de fietsenmaker van den unief dacht ik (allé, een paar jaar geleden was da toch nog zo)
- als je als man binnenkomt in de fietsherstelplaats van de unief ben je het eerste uur niet buiten…
- Daar zeg ik ‘tihi’ op, Caramel.
Nee serieus. Hoezo?
- Reserveren..? Heus waar?— Robtheblob 24.11.05 #
- Waarom kan ik hier niet posten? :cry:
- Ah k, het lukt. Ik dacht eventjes dat ik hier niet binnen mocht :)
- Over het unief-wachtgedoe: Omdat het er vol vrouwen staat die hunne vélo zélf niet kunnen onderhouden, Liesbet?
VOL VROUWEN :aah: :aah:
idee
- Voor de arme gedupeerden van Plum te Gent, 1 adres:
de Fietsenmaker zonder Naam
Kortrijksesteenweg
Neffes café de Rotonde
Die mens is een ongelofelijke boer die uw fiets niet meer binnen wilt nemen als je tien minuten na zijn termijn (tussen 9 & 12) wilt binnenbrengen, mààr hij fikst uw fiets wel nog den dàg zelve.
commenting closed for this article
