gepost door liesbet
![]() |
|||||
![]() |
Gij zult niet stelen · 4.09.05Ik was acht jaar oud en ik ging met mijn ouders en mijn broer gaan eten bij een bevriend koppel en hun kinders. Die kinders, laten we ze gemakshalve Marianne en Roger noemen, hadden dezelfde leeftijd als mijn broer en ik, waaruit u eigenlijk zou kunnen concluderen dat het zeer goed klikte en dat wij op ons beurt later ook zouden gaan eten zijn bij hén en hún kinders. Helaas, helaas, oh driewerf helaas. Marianne en Roger waren rotverwend, en Marianne had godverdorie zo’n setje mini-boekjes met harde kaft, mini-opbergdoosjes en potloodjes, allemaal in hetzelfde heerlijke motief. Mijn ouders vertíkten het mij zoiets te kopen, en Marianne de teef had het hipste van het werkelijk hípste. Ik kon dat niet af, dus smeedde ik samen met mijn broer een plan. Hij moest Roger aan den trein houden, en mij een plastiekzak zoeken, terwijl ik achter de autosleutels moest vragen bij mijn pa, ervoor zorgen dat alle boekskes en potloden en overheerlijke mini-opbergdoosjes in de plastiekzak terecht kwamen, en ze zeer discreet in de koefer van onze auto moest leggen. Tot op heden ten dage weten ze nog altijd niet dat ik zoiets gedaan heb. Marianne en Roger niet, hun ouders niet, mijn ouders niet. “Vanwoar kommen die boekskes en die potluutjes en die wijze dozekes, Liesbet?” Bij deze wens ik graag vergiffenis te vragen voor alle van dit soort gedragingen die ik in mijn gehele leven heb vertoond. Ik dank u. gepost door liesbet Nu is mijn geweten gesust en kan ik dansen!
commenting closed for this article |
|
|||