gepost door liesbet
Nonkel Armand · 7.09.05
Nonkel Armand is dood. Hij was de nonkel van mijn pa en hij was al een tijdje ziek, maar nu blijkt dat hij gestikt is in zijn draden toen hij per ongeluk uit zijn ziekenhuisbed viel. En toen hebben ze arme tante Eliane om en bij de 4 keer grondig ondervraagd, omdat ze dachten dat zij ‘t gedaan had. Ik denk, als ik de verhalen hoor, dat nonkel Armand zelfmoord heeft gepleegd. Zo moeilijk kan ‘t toch niet zijn? Ge ligt in dat bed, met zeeën van tijd, ge pakt een infuusdraad en draait dat twee keer rond uw nek, en dan neigt ge naar rechts en laat ge u met heel uw gewicht vallen. En vanaf zijn we er. Hij is tevreden nu. Rust in vrede, nonkel Armand. (f)
Anyway.
Den doodsbrief kwam toe deze morgen. En ik begon weer na te denken. Ik dacht na over ‘t feit dat tientallen mensen ongelofelijk hard geschreid hebben om nonkel Armand zijn heengaan, maar dat niémand meer zal weten wie hij was binnen 200 jaar. En 200 jaar, dat is verdorie niéts. Een péulschil. Nu zit ieder van ons in de hoofden van vele en vele mensen, en op ons beurt zitten ook onze hoofden vol met vrienden, vriendinnen, familieleden en kennissen.
En binnen 200 jaar weet niemand meer wie we waren.
Écht fascinerend, vind ik dat.
Maar continue. (f)
...
- ...
- Gecondoleerd. Zelf hoop ik natuurlijk zo beroemd te worden dat over tweehonderd jaar tenminste nog één ding (cd?) over is van mij…
- tenzij je geschiedenis gaat schrijven of de geschiedenis ingeschreven wordt natuurlijk
- mij mogen ze meteen wissen. geen enkel probleem mee…
en nonkel armand; was dat een beetje een toffe kadee?— thinblueduke 8.09.05 # - (f)
- diefstal, (zelf)moord…
vree familie
- Ok.
Maar die mensen, waarvan we nu na vele honderden jaren NOG weten wie ze waren…Alexander de Grote, Ceasar, Atilla de Hun.
Waren dat zulke aardige lui dan.
Nou dan.— Aangespoeld 8.09.05 #
commenting closed for this article
